Прыпыню свой восеньскі марафон, каб пра кветкі.

Адна мілая каляжанка нагадала, што даўно не было ў мяне кветкавага. І ніякага не было, бо марафон.
Вось, жа - Ipomoea purpurea.
За кожнаю кветкаю ў маім раі - свая гісторыя. Гэтым разам пра ўюнок.
І пра маладога шчонаўца Андрыя Юлькавага, што загінуў у апошнюю вайну.
І пра майго адзінага ўнука.
Пра ўюнок. https://youtube.com/shorts/SQ1ZOcP7qYE?si=xf_xKG8KxbRNKI8g