І была ў маім леце Венецыя
Гэтым разам пра масты. Якія там і праспекты, і дарогі, і сцяжыны.
Частка другая.
Масты Венецыі. Гляньце, як угледзелі іх мы. І даведаецеся, пры чым тут маё Шчонава: https://youtube.com/shorts/oR-uHBjG0-k?si=oaz7xnbUFko0cXte
Комментарии 4
Масты і масточкі, як нашы сцяжынкі, дарогі, праспекты.
То ў пекных карунках, аздоблены пышна,
то лініі-стрэлы лятуць ва ўсе бокі.
А недзе — зусім ужо простая кладка,
каб толькі не ўпасці,
каб толькі ўтрымацца ў час галалёдзіцы.
А праз Гранд-канал -
і масты адпаведныя: Акадэміі,
Канстытуцыі,
Скальцы.
І самы галоўны, прасторны, шыкоўны Рыялта - тварэнне да Понтэ,
мост, збудаваны Мастом
на дванаццаці тысячах палях.
Ніхто не абыдзе, усе застануцца на здымках Антонавага маста.
А мне тут згадаўся маленькі, ніякі,
зусім без парэнчаў,
адзіны масток
у Шчонаве,
па-над Зямчаткай.