Рәтамак - туган ягым!!!

Сәлам, дуслар! Концерт алдыннан сәхнә артында һәрвакыт мәш килү: кемдер йөгерә, кемдер костюмын үтүкли, кемдер микрофон эзли. Икенче кыңгырау шалтырый, чыгарга берничә минут кына кала. Нәкъ шул мизгелдә миңа һәрвакыт бер үк уй килә: нигә миңа болар барысы да? Нигә мин башкалар кебек гади эш сайламадым? Иртән эшкә, кичен өйгә, тыныч кына яшә дә яшә. Ә монда һәр тапкыр дулкынлану, курку, һәм һәр тапкыр аны җиңәргә кирәк. Ләкин сәхнәгә чыгып, тамашачының алкышларын ишетү белән, беренче куплетны җырлаганда ук барысы да үз урынына баса. Мин үз урынымда икәнемне, чыннан да үз эшем белән шөгыльләнгәнемне аңлыйм. Ә сездә андый шикләнү мизгелләре буламы? Үз урыныгызда икәнегезне нәрсә аңларга ярдәм итә?