Віктар Віктаравіч Кажура нарадзіўся 1 ліпеня 1959 года ў в. Краўчонкі Вілейскага раёна Мінскай вобласці. Скончыў філалагічны факультэт Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя М. Горкага. За яго плячыма багаты настаўніцкі вопыт. Настаўнічаў у Шыпкоўскай сямігодцы, займаў пасаду дырэктара ў Забарскай школе, вярнуўся ў родную Карпавіцкую СШ.

В.В. Кажура з’яўляецца стыпендыятам спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2008). У 2016 годзе закончыў магістратуру.
З 2014 года — член ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі”. Ёсць асабістыя зборнікі: «Люлі-люлі, баю-бай» (2012, калыханкі), «На хвілінку прыпыніся – ды паслухай-падзівіся» (2012), «Вясёлкавыя вершы» (2013), «Паэтычныя забавы» (2015), «Вымаўлянкі-языказавязанкі» (2013), «Встречи-диалоги на лесной дороге» (2013), “Азбукоўнік” (2015). У 2014 годзе да Дня абароны дзяцей убачыла свет яшчэ адна кніжка –“Азбука ў вершах і малюнках”. Разам Бажэнай Мацюк выдаў зборнік вершаў “Гэта ўсё — Радзіма наша”. У 2016 годзе выйшла кніга для вучняў устаноў агульнай сярэдняй адукацыі, а таксама для тых, хто цікавіцца беларускай мовай і літаратурай “І загучала слова”. Кніга расказвае пра тыя вядомыя і невядомыя, агульныя і асаблівыя факты, падзеі, з’явы, па якіх мы можам адказаць на пытанне пра незвычайнасць і адметнасць нашай Беларусі.
(З сайта Ільянскай сш)

Гордая. Пакутная. Шчаслівая –
Ластаўка на крылах навальніцы.
Звонкая. Іскрыстая. Гуллівая –
Песня жыццядайнае крыніцы.
Шчодрая, Пяшчотная. Руплівая –
Матылёк на верасу былінцы.
Недасяжная. Святая. Мілая –
Промнік сонца ў ранішняй расінцы.
* * *
Аб адным прашу я па жыцці,
За адно штодня душой малюся –
Каб травінкай непрыкметнай прарасці
На бяскрайнім полі Беларусі.
Віктар Кажура.