ԻՆՁ ՄԻ ՓՆՏՐԻ,ԲՆԱՎ ԱՅՆՏԵՂ,

ՈՐՏԵՂ ՉԿԱՄ,
ՈՉՏԵՂ ՍԻՆ Է,ՈՒ ՍՆԿԵՆԴԱՆ,
ՈՐՏԵՂ ՉԿԱ ԿԱՐՈՏ ՏԵՆՉԱՆՔ,
ՈՐՏԵՂ ՉԿԱ ՍԵՐ ԿՐԱԿՈՏ ՈՒ ԱՆՐՋԱՆՔ,,
ԻՆՁ ՄԻ ՓՆՏՐԻ,ՈՐՏԵՂ ՉԿԱՄ,
ԴՈՒ ԻՆՁ ՓՆՏՐԻ, ՄԻԱՅՆ ԻՄ ՄԵՋ,
ԻՄ ՄԵՋ ՄԻԱՅՆ ԻՆՁ ԿԳՏՆԵՍ,
ԻՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆ ՊՈԵՄԻՑ։
ՄԱՀԻՑ ԴԱԺԱՆ,ԱՅՍ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ,
ԷԼ ՍՈՍԿԱԼԻ ՈՉԻՆՉ ՉԿԱ,,
ՎԱՂՈՒՑ ԵՄ ԵՍ ՀԱՂԹԵԼ ՄԱՀԻՆ,
ՉԵՄ ՎԱԽԵՑԵԼ , ՉԵՄ ՎԱԽԵՆՈՒՄ,
ԴԱԺԱՆ ՄԱՀԻՑ,
ՄԱՀՆ ԻՄ ՎՇՏԻՑ ,ՀԵՉ ԴԱԺԱՆ ՉԻ,
ՎԻՇՏ,ՈՐ ՉԵՄ ԿԱՐՈՂ ՊՈԿԵԼ ՍՐՏԻՑՍ,,
ԴԱՋՎԵԼ Է ԱՅՆ ,ԴԵՌ ՇԱՏ ՎԱՂՈՒՑ,,
ՀՈԳՈՒՍ ԽՈՐՔՈՒՄ,
ՈՒ ԴԱՐՁԵԼԷ ՄԻԱԿԻՄԱՍՏՆ,ԱՄԲՈՂՋԿՅԱՆՔԻՍ,
ԱՅՐՎՈՒՄ ԵՄ, ՏԱՌԱՊՈՒՄ ԵՄ,
ԻՄ ՍՈՒՐԲ ԵՐԿՐԻ,ՎԱՌ ԿԱՐՈՏԻՑ,
ԻՄ ՊԱՊԵՐԻ ԱՅԳԵՍՏԱՆԻՑ,
ԵՍ ՀԵՆՑՀԻՄԱ,,ՀԵՆՑ ԱՅՍ ՊԱՀԻՆ,
ԵՐԳ ՈՒ ՊԱՐՈՎ ԿՆԴՈՒՆԵՄ ԱՅԴ,
ԴԱԺԱՆ ՄԱՀԻՆ,
ՄԻԱՅՆ ԻՂՁԸ ԻՄ ԿԱՏԱՐՎԻ,
ԱԶԱՏ ՏԵՍՆԵՄ ԻՄ ՄԱՍԻՍԻՍ,
ՀԱՆԿԱՐԾ ԵԹԵ ԻՂՁՍ ԹԱՂԵՆ,
ՀՈՂԻ ԸՆԴԵՐՔՆ,
ԽՈՆԱՎ ՀՈՂՆ ԷԼ, ԱՆԿԱՐՈՂ Է,
ԽԵՆԹ ՊՈԵՏԻ ԲԵՐԱՆ ԳՈՑԵԼ,
ԻՄ ՄԵՋ ԴԱՋՎԱԾ ՎԻՇՏՆ ԱՆՀԱՏԱԿ,
ՀԱՆԴԵՐՁՅԱԼ ԿՅԱՆՔՆ ԷԼ,
ՉԻ ԿԱՐՈՂ ԿՈԾԵԼ,,
ՊԱՀԱՆՋԱՏԵՐՆ ԵՄ ՊԱՊԵՐԻՍ ԷՐԳՐԻ,
ՈՉ ԱՌԱՋԻՆՆ ԵՄ,և ՈՉ ԷԼ ՎԵՐՋԻՆ
ԼԻՆԻ ՀԱՆԴԵՐՁՅԱԼ, ԼԻՆԻ ԱՅՍ ԿՅԱՆՔՈՒՄ,
ՀԱՅ ԴԱՏՆ Է ՄԻԱՅՆ,ԻՄ ԿԱՐՈՏ ՍՐՏՈՒՄ,
ԹԵԿՈՒԶ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ,ՄԻ ՀԱՅ ԷԼ ՄՆԱ,
ՀԱՅՈՑ ԱՐՆԱԾՈՎ,ՄԵՐ Սև ԵՂԵՌՆԸ,
ՆԱ ՉԻ ՄՈՌԱՆԱ,,
ՆԱ ՉԻ ՄՈՌԱՆԱ ՍՈՒՐԲ ՍԱՐԸ ՄԱՍԻՍ,
ԾՈՎԻՑ ԾՈՎ ՁԳՎՈՂ ՍՈՒՐԲ ՀՈՂՆ ՊԱՊԵՐԻՍ։
ՅՈՒՐԻ ՄԱԼԽԱՍՅԱՆ,
Խ Ե Ն Թ։