Շտապում է մեծանալ, հետո՝ կարոտով հիշում անցած մանկությունը։
Առողջությունը զոհաբերում է հանուն փողի, իսկ հետո նույն փողը ծախսում է՝ առողջությունը վերականգնելու համար։
Այնպիսի անհամբերությամբ է մտածում ապագայի մասին, որ անտեսում է ներկան, ինչի արդյունքում չի ունենում ո՛չ ներկա, ո՛չ ապագա։
Ապրում է այնպես, կարծես երբեք չի մահանալու, և մահանում է այնպես, կարծես երբեք չի ապրել։
— Պաուլո Կոելյո

Нет комментариев