Երեկոյան աղջիկները գնացին խարույկի մոտ,իսկ ես չգնացի,որովհետև գլուխս մի քիչ ցավում էր,որոշեցի կիթառ նվագել։ Նստեցի աստիճաններին ու սկսեցի նվագել,երբ հանկարծ ձայբ լսեցի,մի քիչ վախեցա,բայց ուշադրություն չդարձրի։

Հանկարծ զգա,որ ինչ որ մեկը հետևումս կանգնած է։ Արագ շրջվեցի ու գոռացի.
-Բոոո՜,(ես)
-Աաա՜,այ Մարի ջան պեսոկս բարձրացավ(Արսեն)
Ես սկսեցի բարձր ծիծաղել, իսկ ինքը նստեց կողքս։
-Փաստորեն նվագել գիտես(Արսեն)
-Դե հա,բա դո՞ւ(Ես)
-Գիտեմ(Արսեն)
Ես ժպտացի,իսկ ինքը նայեց իմ աչքերին։
-Արսեն ինչի ե՞ս տենց նայում(Ես)
-Սիրուն աչքեր ունես(Արսեն)
Ես ուղղակի ժպտացի ու գլուխս կախեցի։
-Մեր...(Արսեն)
- Հա Արսեն ջան(Ես)
-Կգա՞ս զբոսնենք(ես)
Ինքը հույսով նայում էր իմ աչքերին։Աստված իմ,ինչ սիրուն ա: Արսեն տնց մի նայի էլի...(
-Ըմ՜մ, ուշ չի՞ մի քիչ(ես)
-Լավելի Մար,մերժո՞ւմ ես(Արսեն)
-Լավ արի(ես)
Ինքը ժպտաց ու մեկնեց ինձ իրա ձեռքը,ես բռնեցի ու էտ պահին մարմնովս հոսանք անցավ։ Էս ի՞նչ ա հետս կատարվում։ Մենք գացինք մոտակա անտառում զբոսնելու։
-Մեր, կպատմե՞ս քո մասին(Արս)
- ի՞նչ պատմեմ(ես)
-Ամեն ինչ,խոստանում եմ ես էլ իմ մասին կպատմեմ(Արս)
Ամբողջ 2 ժա մենք զբոսնում էինք ու խոսում ամենինչից։ Էնքա՜ն նման ենք իրար։ինքը մի հատ հրաշքա.
-Արսե՞ն(ես)
-Հա Մար(Արս)
-Ուշա,չգնա՞նք(ես)
-Ի՞նչն ա ուշ,ժամը 9 ա(Արս)
-Համոզված ե՞ս(ես)
Ինքը մի տեսակ նայեց ինձ,հետո գրպանից հանեց հեռախոսը ու նայեց էկրանին։
-22:30,հա ո՞ր(Արսեն)
-Ըհը(ես)
-Ես մեղավոր չեմ,քո հետ ուղղակի ժամանակը թռնումա,(Արս)
Հետո մենք գնացինք ճամբարի կողմը։
-Լավ,դե Մարս վազի տուն ցուրտա, բարի գիշեր
-Բարի գիշեր
Դե տուն մտնելուց հետո պարզա,թե աղջիկները ինչ քննություն կազմակերպեցին...
Շարունակության համար +