Քրիստոս մինչև վերջին րոպեն սովորեցնում էր Իր աշակերտներին, որոնցից սուրբ Պետրոս առաքյալը մեծ առաքելություն ուներ, իր պատրաստակամությամբ անընդհատ առաջ էր նետվում, սակայն նաև մարդկայնորեն սխալվում էր թե՛ խոսքերով և թե՛ գործով։

Նա խոնարհաբար էր իրեն դրսևորում որպես աշակերտ, երբ Տերը նրան հանդիմանում էր։ Քրիստոս մինչև վերջ էլ իր մեղքը քավելու հնարավորություն տվեց Պետրոս առաքյալին, որովհետև առաքյալը նաև զղջաց իր ուրացության համար, իր սերը խոստովանեց Աստծու Միածին Որդուն և չհուսալքվեց։