Свернуть поиск
Правая колонка
Մոռանալով խիղճ մարդկություն ու սրբություն՝
Շահի համար մահի դուռն ենք իրար տանում,
Ամենքս ենք մեր մեջ մեղքը միշտ թաքցնում:
Խղճի առաջ մեր մեղքերն ենք մենք անտեսում,
Շահն է դարձել մարդուն ընկեր՝
Քույր ու եղբայր՝ հարազատ մայր:
Շահի համար ծնկի կգանք,
Խիղճ սրբություն ԱՍՏԾՈՒՆ կտանք,
Միայն շահին մենք տիրանանք:
Շահի պոչը ամուր բռնած,
Քույր ու եղբայր իրար թքած,
Մոռանում են արյուն ու հաց:
Ի՞նչ է շահը՝ մոռանում ենք անգամ մահը:
ՆԱԻՐԻ ՀԱԿՈԲՋԱՆՅԱՆ

Присоединяйтесь — мы покажем вам много интересного
Присоединяйтесь к ОК, чтобы подписаться на группу и комментировать публикации.
Нет комментариев